Odmiana czasowników

Odmiana czasowników

Z pewnością nie będzie dla was wielkim zaskoczeniem – czasowniki regularne odmieniają się regularnie. Niemal nie ma w nich  pułapek i niespodzianek. Od rdzenia czasownika w bezokoliczniku odejmujemy końcówkę –en i na to miejsce wstawiamy końcówkę właściwą dla danej osoby.

  • ich (ja)– e
  • du (ty)– st
  • er, sie, es (on, ona, ono)– t
  • wir (my)– en
  • ihr (wy)– t
  • sie, Sie (oni, one, Pan, Pani, Państwo)– en

Osoby 1. i 3. liczby mnogiej czyli wir i sie, Sie nie różnią się niczym w stosunku do czasownika w bezokoliczniku, nie musicie więc czynić pracy umysłowej (odjąć końcówkę –en nastętpnie dodać odpowiednią) żeby ich użyć. Wyglądają dokładnie tak jak bezokolicznik.

Na prostym przykładzie zobaczcie proszę jak to wygląda.

Czasownik machen (robić) – doskonale regularny

machen  – po odjęciu  -en pozostaje  „mach-”.  Do tego dodajemy końcówki, odpowiednie oczywiście, i czasownik przestaje być bezokolicznikiem.

(W języku polskim bezokolicznik to czasownik z „-ć” na końcu, w języku niemieckim z „-en” lub „-n” na końcu – w dużym uproszczeniu oczywiście)

  • ich mach + e
  • du mach + st
  • er, sie, es mach + t
  • wir mach + en
  • ihr mach + t
  • sie, Sie mach + en

Tak wygląda to w najprostszej postaci.

Napisałam, że niemal nie istnieją pułapki i niespodzianki. Teraz podam wam cztery reguły, po zapoznaniu się z którymi, słowo „niemal” z poprzedniego zdania zniknie i spokojnie powiemy sobie: Nie ma pułapek i niespodzianek w odmianie czasowników regularnych.

  1. Jeżeli rdzeń czasownika kończy się na –d-  lub –t-,  to w osobach 2. i 3. liczby pojedynczej (du i er, sie, es) oraz w 2. osobie liczby mnogiej (ihr) pomiędzy rdzeń i końcówkę wstawiamy dodatkowe „e”.

Przykładowe czasowniki to antworten (odpowiadać) i reden (mówić).

antworten

  • ich antwort + e
  • du antwort + e + st
  • er, sie, es antwort + e + t
  • wir antwort + en
  • ihr antwort + e + t
  • sie, Sie antwort + en

reden

  • ich red + e
  • du red + e + st
  • er, sie, es red + e + t
  • wir red + en
  • ihr red + e + t
  • sie, Sie red + en

(Regułę tę łatwo zapamiętać – „e” jest potrzebne, ponieważ słowa te po prostu ciężko byłoby wymówić)

2.  Jeżeli rdzeń czasownika kończy się na –s-, -ß-, -x- lub –z- wówczas w drugiej osobie liczby pojedynczej (du) wypada „s” z przepisowej końcówki –st. W efakcie 2. i 3. osoba l.p. są identyczne.

Przkładowe czasowniki: grüßen (pozdrawiać, witać); heizen (ogrzewać)

grüßen

  • ich grüß + e
  • du grüß + t
  • er, sie, es grüß + t
  • wir grüß + en
  • ihr grüß + t
  • sie, Sie grüß + en

3. Na koniec dwie sprawy, które dotyczą czasowników kończących się na –eln.

Pierwsza z nich, właściwie używamy jej intuicyjnie i nie wymagałaby odnotowania, ale z kronikarskiego obowiązku…  w 1. i 3. osobie liczby mnogiej (wir, sie, Sie) zamiast przepisowego –en występuje –n.

Druga dotyczy 1. osoby liczby pojedynczej: z rdzenia czasownika wypada –e-.

Przykładowe czasowniki: handeln – działać, handlować; bügeln – prasować

handeln

  • ich handl + e
  • du handel + st
  • er, sie, es handel + t
  • wir handel + n
  • ihr handel + t
  • sie, Sie handel + n

Wszystko w temacie. Prościej się nie da.

Gdyby jednak ktoś miał problemy polecam stronę, na której automatycznie odmienić można dowolny czasownik.

http://www.die-konjugation.de/

3 komentarzy

  1. ~Adela · 9 września 2014 Odpowiedz

    Super przystępnie wytłumaczone. Dzięki.

  2. ~isa · 27 lutego 2015 Odpowiedz

    Sehr gut:)

Odpowiedz na „IwonaAnuluj komentarz