Odmiana czasowników nieregularnych w czasie teraźniejszym

Odmiana czasowników nieregularnych w czasie teraźniejszym

Odmiana czasowników nieregularnych jest nieco bardziej skomplikowana z uwagi na zmianę w rdzeniu czasownika. Reguły dotyczące końcówek, które podałam w poprzednim wpisie, dotyczą także większej części czasowników nieregularnych, nie będzie więc z tym większego problemu.

(Krótko, dla przypomnienia: ich – e; du – st; er, sie,es – t; wir – en; ihr –t; sie, Sie – en)

Chciałabym dać wam teraz dwie wskazówki, które mogą nieco ułatwić życie:

  1. nieregularność, czyli zmania samogłoski rdzennej, dotyczy tylko i wyłącznie 2. i 3. osoby liczby pojedynczej (du; er, sie, es). Wszystkie pozostałe osoby – bez zmian.
  2. nie dotyczy bezpośrednio dzisiejszego tematu, w przyszłości jednak może okazać się pożyteczna – jeżeli czasownik w czasie teraźniejszym odmienia się nieregularnie możecie być pewni, że jego formy przeszłe (Imperfekt i Perfekt) również będą nieregularne.

(W drugą stronę niestety to nie działa.)

Czekacie z pewnością na wskazówkę, które to dokładnie są te czasowniki nieregularne i jak je odróżnić od regularnych. No i niestety muszę was rozczarować – nie ma takiej reguły.

W tym względzie mogę jedynie udzielić dobrej rady: Ucząc się nowego czasownika, warto zapoznawać się również z jego odmianą.

Po tym wstępie przejdźmy do rzeczy.

Po pierwsze: czasowniki, w których samogłoska rdzenna otrzymuje przegłos (dokładnie a zmienia się w ä). Te są stosunkowo najmniej skomplikowane: w 2. i 3. osobie liczby pojedynczej (du; er, sie, es) nad a stawiamy dwie kropki (lub kreski – zależy kto jak pisze), wymawiamy jak polskie „e” i po sprawie.

Wymienić?… Proszę bardzo.

backen – piec, empfangen – przyjmować, fahren – jechać, fallen – spadać, fangen – łapać, graben – kopać, halten – trzymać, laufen – biec, schlafen – spać, schlagen – bić, tragen – nosić, waschen – myć, wachsen – rosnąć.

Przykładowa odmiana:

  • ich trage
  • du trägst
  • er, sie, es trägt
  • wir tragen
  • ihr tragt
  • sie, Sie tragen

Po drugie: to czasowniki, w których samogłoska rdzenna e zmienia się w i. Również bezproblemowa: 2. i 3. osoba liczby pojedynczej (du; er, sie, es) zamiast e ma i.  I wszystko.

brechen – łamać, essen – jeść, fressen – żreć, geben – dać, gelten – obowiązywać, helfen – pomagać, messen – mierzyć, schmelzen – topnieć, sprechen – mówić, sterben – umrzeć, treffen – spotykać, werben – reklamować, werfen – rzucać

Przykładowa odmiana:

  •  ich helfe
  • du hilfst
  • er, sie, es hilft
  • wir helfen
  • ihr helft
  • sie, Sie helfen

Po trzecie:  czasowniki, w których samogłoska rdzenna e tym razem zmienia się w ie. I jeszcze raz powtórzę zmiana dotyczy 2. i 3. osoby liczby pojedynczej (du; er, sie, es).

befehlen – rozkazywać, empfehlen – polecać, geschehen – zdarzyć się, lesen – czytać, sehen – widzieć, stehlen – kraść

Jakby trochę mniej. Prawda?

Przykładowa odmiana:

  •  ich sehe
  • du siehst
  • er, sie, es sieht
  • wir sehen
  • ihr seht
  • sie, Sie seht

 

W sumie nie ma ich tak bardzo dużo, choć pewnie tak  wam się wydaje, ale po pierwsze są to czasowniki stosunkowo często używane, po drugie w nauce języka niemieckiego kładzie się na nie większy nacisk niż na odmieniające się regularnie i można odnieść wrażenie, że jest ich całe mnóstwo i wreszcie po trzecie, występują one z różnymi przedrostkami, w formie czasowników rozdzielnie i nierozdzielnie złożonych i z tymi przedrostkami zyskują nowe znaczenie, przez co wydawać się może, że jest to inny czasownik – np fahren – verfahren

Zostaw odpowiedź